Święta Jadwiga Śląska jest wzorem dojrzałego chrześcijaństwa, realizowania Ewangelii w codziennym życiu i troski o człowieka potrzebującego pomocy. Jej duchowość pozostaje aktualna także dziś, a jednym z jej najważniejszych wymiarów jest bliskość z drugim człowiekiem. Przypomniał o tym bp Jacek Kiciński CMF podczas uroczystej Mszy św. w klasztorze sióstr jadwiżanek we Wrocławiu.
W homilii biskup podkreślił, że św. Jadwiga jest przykładem tego, jak Ewangelię przekładać na konkretne postawy i codzienne wybory. Jej życie pokazuje, że wiara nie ogranicza się do słów, ale wyraża się przede wszystkim w miłości, służbie i wrażliwości na potrzeby innych.
– Jadwiga jest wzorem prawdziwie chrześcijańskiego życia, pokazuje, jak realizować Ewangelię w życiu codziennym. Duchowość świętej Jadwigi ma wymiar uniwersalny i ponadczasowy – mówił bp Kiciński.
Ponadczasowość duchowości św. Jadwigi sprawiła, że stała się ona patronką i przewodniczką nowo powstającego zgromadzenia zakonnego. Wybrał ją ks. Robert Spiske, odpowiadając na konkretne wyzwania społeczne i duchowe swojej epoki.
– Nie ma się co dziwić, że ks. Robert Spiske wybrał ją za patronkę i przewodniczkę dla rodzącego się zgromadzenia zakonnego. Sytuacja wówczas sprawiła, że ideał św. Jadwigi idealnie wkomponował się w ówczesną rzeczywistość – zauważył biskup pomocniczy wrocławski.
Był to czas, w którym wiele osób doświadczało biedy, duchowego zagubienia i nędzy. Szczególnie trudna była sytuacja dzieci i sierot, często pozbawionych odpowiedniej opieki. Wobec tych problemów ks. Spiske pragnął powołać zgromadzenie, którego misją będzie służba ubogim, posługa miłosierdzia oraz działalność opiekuńczo-wychowawcza.
Duchowość św. Jadwigi stała się dla sióstr źródłem inspiracji do podejmowania tej misji. Jej charakterystycznymi elementami są umiłowanie Pisma Świętego, adoracja Najświętszego Sakramentu, skupienie ducha, modlitwa, duch pokuty oraz troska o człowieka znajdującego się w potrzebie.
– Jadwiga nieustannie zachęca do pogłębiania relacji z Bogiem i wchodzenia w głąb Jego słowa. To właśnie słuchanie słowa Bożego pozwala lepiej rozeznawać własne powołanie, przyjmować wolę Bożą i realizować ją w codzienności – nauczał bp Kiciński.
W homilii nawiązał również do ewangelicznego obrazu rodziny Jezusa. Chrystus, nie odrzucając naturalnych więzi, poszerza ich znaczenie i otwiera przestrzeń dla duchowego macierzyństwa, opartego na słuchaniu słowa Bożego i wypełnianiu go w życiu.
– Jezus poszerza rodzinę naturalną, tworząc w niej przestrzeń macierzyństwa duchowego, opartego na słowie Bożym. Przechodzimy od macierzyństwa fizycznego do duchowego, które z niego wyrasta. Trzeba nam odchodzić od myślenia wyłącznie zewnętrznego, by wejść w głąb. Spotkanie z Jezusem dokonuje się we wnętrzu serca – wyjaśniał kaznodzieja
Jak zaznaczył, każdy człowiek może stać się bratem lub siostrą Jezusa. W ten sposób rodzi się wielka rodzina dzieci Bożych, której więzi nie ograniczają się do pokrewieństwa, ale wyrastają z wiary i posłuszeństwa słowu Bożemu.
Przykładem takiego dojrzewania jest właśnie św. Jadwiga Śląska. Jej dojrzałe macierzyństwo fizyczne zaowocowało macierzyństwem duchowym, dzięki któremu stała się matką dla wielu ludzi. Jej miłość nie zatrzymała się na najbliższych, lecz stała się darem dla całego świata.
– Wszyscy możemy być braćmi i siostrami Jezusa. I tak się stało w przypadku św. Jadwigi. Jej dojrzałe macierzyństwo fizyczne sprawiło, że stała się matką dla wszystkich. Duch miłości św. Jadwigi stał się darem dla całego świata. A my stajemy się, na jej wzór, uczestnikami wielkiej rodziny dzieci Bożych – mówił bp Kiciński.
Podkreślił przy tym, że słuchanie słowa Bożego nie jest celem samym w sobie. Prowadzi do rozeznania duchowego, przyjęcia woli Boga i wprowadzania jej w życie. Właśnie w codziennych decyzjach i relacjach z innymi człowiek pokazuje, czy rzeczywiście pozwala Ewangelii kształtować swoje postępowanie.
Święta Jadwiga jest także wzorem dojrzewania do duchowego macierzyństwa, które oznacza otwartość na każdego człowieka. Stając się matką i siostrą dla wszystkich, pokazała, że całkowite zawierzenie Bogu nie oznacza życia pozbawionego trudności, ale pozwala przeżywać je w wolności i zaufaniu.
– Wiemy doskonale, że jeśli człowiek całkowicie zaufa Bogu, czuje się wolny od wszelkich trosk, choć ich doświadcza. Jest jednak w stanie dla samego Boga poświęcić wszystko, nie zostawiając nic dla siebie – podkreślił biskup.
W tym kontekście przywołał biblijny obraz niewiasty dzielnej, której wartość przewyższa wszystkie perły. Święta Jadwiga troszczyła się o własny dom, ale jej uwaga i zaangażowanie obejmowały również ludzi, do których została posłana. Potrafiła łączyć odpowiedzialność za najbliższych z wrażliwością na potrzeby osób ubogich i cierpiących.
– Św. Jadwiga stała się niewiastą dzielną, a jej wartość przewyższyła wszystkie perły. Ufało jej serce małżonka. Starała się o wszystko, co niezbędne dla swojego domu i domu tych, do których została posłana – przypomniał bp Kiciński.
Jej życie stało się świadectwem zarówno dla ludzi, którzy ją otaczali, jak i dla kolejnych pokoleń. Pokazuje, że prawdziwa świętość nie polega na odrywaniu się od codzienności, lecz na przeżywaniu jej w taki sposób, by stawała się przestrzenią służby Bogu i człowiekowi.
Biskup zwrócił uwagę także na wymowę przedstawień św. Jadwigi w sztuce sakralnej. W ikonografii śląska księżna ukazywana jest na różne sposoby, a jeden z nich szczególnie dobrze obrazuje jej duchowość i sposób przeżywania wiary.
– Jest jedna bardzo ciekawa ikona przedstawiająca św. Jadwigę trzymającą w jednej ręce kościół, a w drugiej swoje buty, stojącą na ziemi. Jakże to wymowne! – zauważył.
Jak wyjaśnił, Jadwiga, choć była księżną, nie odgradzała się od zwyczajnych ludzkich problemów. Jej pozycja społeczna nie przeszkadzała jej w bezpośrednim spotykaniu się z potrzebującymi i odpowiadaniu na ich potrzeby. Przeciwnie, wykorzystywała swoje możliwości, by służyć innym.
– Ona, będąc księżną, chodziła po ziemi, dotykając ludzkich problemów. Kościół w jej ręku wskazuje na to, że czyniła wszystko dla Chrystusa, w obecności ludu Bożego – mówił bp Kiciński.
Na zakończenie homilii zwrócił się bezpośrednio do sióstr jadwiżanek, dziękując im za dar ich powołania i posługi. Życzył im, aby na wzór patronki nieustannie dojrzewały duchowo i stawały się dla wszystkich siostrami w Chrystusie.
– Drogie siostry jadwiżanki, dziękujemy za dar waszej posługi. Modlimy się, byście na wzór św. Jadwigi dojrzewały duchowo, by stawać się dla wszystkich siostrami w Chrystusie Panu. Byście, chodząc po ziemi, dotykały ludzkich problemów. Uczyńcie wszystko, by wasze świadectwo pociągało wszystkich do Chrystusa – zachęcał.
Podkreślił, że życie duchowością św. Jadwigi oznacza uczestnictwo w powszechnej misji Kościoła. Nie jest to misja realizowana w oderwaniu od świata, lecz poprzez obecność pośród ludzi, dostrzeganie ich potrzeb i gotowość do towarzyszenia im w codziennych trudnościach.